Alba

Geschreven door 3sens op . Gepost in Adoptieverhalen

Alba op vakantie6 februari 2010, een spannende en hoopvolle dag! We mogen ons Alba gaan afhalen op Zaventem. De laatste week sliep ik niet goed, ik was zo nieuwsgierig naar dit hondje, ze had sprekende oogjes op de foto’s vanuit Spanje, een vragende blik, net alsof ze wou zeggen, “aub, adopteer me, want ik voel me zo verlaten en eenzaam!”

Die dag waren we op post om 12.40 op de luchthaven, op de eerste rij, pal tegenover de uitgang waar de passagiers en uiteindelijk de hondjes van vlucht JAF6004 de hall zouden binnen komen… Telkens die deur open ging, kreeg ik een krimp in m’n hart, en plots was het zover, een eerste flightbox op karretje deed z’n intrede, vreugde alom, want het bleek ons Alba te zijn, de traantjes sprongen in m’n ogen… Zo vlug we konden, gingen we gaan zien in de box, ze keek ons wat versuft maar nieuwsgierig aan, ze had nog mooiere oogjes dan op de foto’s, net een jong reetje!

 

Van zodra we nog hadden kennis gemaakt met de andere hondjes, Puka, Rosendo en Beto, en ook met de meisjes die dit transport mogelijk hadden gemaakt via de actie “Vlieg een hond”, verplaatsten we ons richting busparking, waar alle langbeentjes uit de box mochten. Alba was wat stram en stijf, maar het liep wel los, ze had een beetje tijd en beweging nodig, de schat. Na het in orde brengen van de adoptiepapieren en de gezellige babbel met de medewerkers van Galgo Aid, konden we onze reis naar huis aanvatten, Alba’s nieuwe “thuis”! De nieuwe mand die we voor haar hadden aangekocht, viel zeer goed in de smaak, eens we ze in de koffer hadden geïnstalleerd, viel onze meid als een blok in slaap, onderweg kwam ze wel nog eventjes wakker om haar brokjes op te peuzelen (en die vond ze super!) en om wat te drinken.

De rit verliep rimpelloos. Eens aangekomen, hebben we haar voorzichtig uit de mand getild en binnengebracht via de garage. Daar kon ze voor het eerst kennis maken met ons 18 maanden oude onstuimige Malthezerreutje Tobias, en onze 14 jarige lamme goedzakje Pluche (Lhasa Apso). In de garage had mijn man een tweede poort halverwege geïnstalleerd, die dient als extra veiligheid en buffer, moest onze meid eens zonder ons weten in de garage zitten, en er iemand onverwachts de garagepoort zou openen. De kennismaking kon dus perfect gebeuren, zonder incidenten, de 2 kleine rakkers langs de ene kant van de poort (is met kippengaas afgewerkt) en Alba aan de andere kant.
Zoals verwacht, was Tobias vééél te enthousiast, en zette onze dame hem terug op z’n plaats met een duidelijke en consequente grom. Met Pluche klikte het meteen, hij kon dan ook zonder problemen bij haar, hij was niet zo overdonderend en deed het liever op de zachte manier, een beetje flaneren langs de zijkant en dan weer voorzichtig weg wandelen, geen probleem dus voor onze dame.

Uiteindelijk zijn we dan naar binnen gegaan met ons drietal, en hebben we veiligheidshalve nog een klein moment Alba’s muilkorf opgezet, om zeker geen bijtincidenten te hebben met onze kleine deugniet Tobias. Maar, alles verliep beter en beter, ze gromde zelfs al niet meer, en na een half uurtje mocht het korfje af, maar bleef ik wel dicht in de buurt om een oogje in het zeil te houden. Nu en dan moest ik onze kleine rakker eens aanpakken, want hij daagde haar soms erg uit, en dat mocht niet.

Alba maakte een feest van haar (te) grote mand! Ze vond ze super, omdat ze rondom een hoge boord heeft waar je je lekker wat achter kan verschuilen, want ze was wat verlegen en een beetje bang, niet abnormaal als je beseft hoeveel veranderingen die sukkel de laatste 24 uur moest doorstaan, je zou voor minder bang worden.

Het duurde al niet zo lang vooraleer ze eventjes de mand verliet om wat te drinken. Alles wat er “zacht” en pelsachtig uitzag, nam ze eens tussen haar tanden, een Pluche beer die op de kast stond, moest in de grond, m’n salonkussens eventjes verleggen, de plaid wat vertrekken…. Maar méér deed ze er uiteindelijk niet mee, met “foei” te zeggen, staakte ze onmiddellijk haar “pels”-acties. Na alles voorzichtig te hebben verkend kroop ze al vlug weer in haar veilig holletje, om dan voor de rest van de dag te slapen en te slapen en te slapen… Met tussenpozen namen we ze mee naar de tuin, om in het perkje haar plasje te doen, en dat lukte wonderwel, ze heeft nog niets in huis gedeponeerd!

De eerste nacht ben ik beneden bij haar gebleven om te slapen, dicht bij de kachel en goed ingeduffeld in haar mandje. Ik heb ze niet een keer horen opstaan, alleen maar slapen was de boodschap!

Dag 2, om 8.30 heeft ze terug flink haar plasje en hoopje gaan deponeren, en dolenthousiast haar korrels opgegeten, om zich dan terug voldaan en warmpjes in haar mand te ploffen.

Later op de dag, hebben we ze naar boven gebracht om haar te wassen onder de douche. Geen probleem voor Alba, ze liet het allemaal gebeuren, ze stond stil in het bad en genoot werkelijk van het warme stromende water over haar lijfje, het sopje dat van haar afliep was net aangelengde koffie! Zo’n badritueel was wel héél vermoeiend hoor, na haar goed droog te wrijven mocht ze weer het mandje in, onder een warm dekentje, dat vond ze super! Terug viel onze meid als een blok in slaap, wat een luizenleven!

Dit ritme van slapen en eten en plasjes, heeft 3 dagen geduurd, ik vroeg me zelfs af of we eigenlijk wel een derde hond in huis hadden! Maar… op het einde van dag 3, was onze miss opeens wakker, ze speelde met onze Tobi!

Schattig om te zien, zo’n steltlopertje met kwispelend staartje en poep in de lucht! Ze liep rondjes rond de tafel samen met Tobias, en leuk dat dit was!

Tobias daagt haar nu geregeld uit om een partijtje te ravotten, die 2 zijn echte vriendjes geworden. Op zo’n momenten zie je hoe speels onze meid nog is, ze is nog net geen 3 jaar, en dat merk je aan haar speelse gedrag, net een grote puppy!

Vandaag, dinsdag, dus dag 4, was ze de ganse voormiddag in de weer, spelen met Tobias, kauwbeentje kluiven, rondjes lopen in huis, overal met baasje mee op verkenning in huis enz…

Deze morgen moest ik nodig boodschappen gaan doen, dus een eerste test kwam zich aanmelden om haar eventjes alleen te laten.

Spannend, ik zette haar mand, samen met deze van de kleine hondjes in de inkomhall, hier verblijven onze woefs altijd als we weg moeten, dat ze zijn ze zo gewoon. Jasje aan, dekentje erop (want het is natuurlijk wel wat frisser daar), voordeur met de sleutel op slot gedaan (je weet nooit dat ik een Houdini in huis heb gehaald, en haar plots tegenkom in de Colruyt), livingdeur dicht, en op weg naar de supermarkt. Gelukkig was het niet zo druk, ik kon vlug m’n boodschappen doen en vlot aanschuiven aan de kassa.

Ik was superbenieuwd hoe ze het alleen zijn had ervaren, en spoedde me naar huis. Via de garagepoort ben ik binnengeglipt, dan vlug richting inkomhall, deur open, en tot m’n verbazing lag madame nog altijd mooi onder haar dekentje! Ze had niet eens opgestaan, de schat! Ik prijsde haar en gaf haar volop complimentjes, (wat was ze fier…), en bracht m’n drietal terug naar binnen. Ik sta ervan versteld hoe vlug dit meisje zich aanpast!

In de namiddag hebben we dan nog een grote wandeling gemaakt, het was wel koud, maar het zonnetje scheen uitnodigend, en ze moet toch vertrouwd raken met de stadsgeluiden, auto’s, andere mensen. Alles deed ze met de nodige voorzichtigheid, alles gade slaan en dan beetje per beetje stapte ze flink mee, je kan merken dat ze nog heel timide en bang is, maar precies legde ze zichzelf op om verder te stappen, dicht bij baasjes been, hihi,ik moest zelfs opletten dat ik niet pardoes over haar viel.

De wandeling deed ons deugd, ze loopt zo mooi dicht tegen me aan, trekt niet aan de lijn en is erg rustig. Nu ik dit hier allemaal neerpen, ben ik gelukkig, we hebben er een erg fijn huisgenootje bij, ze vult de leegte die ons vorig galgaatje Luca achterliet, keer op keer zijn het schatjes van hondjes, ze zijn zo speciaal, we zijn verzot op die beesten!

Morgen is het aan het andere baasje om te doggysitten, mijn man heeft ook een dagje verlof genomen, en ik hervat terug het werk. Vermoedelijk zal hij ogen op z’n rug nodig hebben, ik merk hier zojuist dat onze dame héél geïnteresseerd is in m’n gsm, de namaak roosjes in de vaas, kortom, alle losliggende spullen heeft ze in het oog, …

Vanaf donderdag, zal ze in ons werkritme moeten vallen, want dan is het weer het gewone leventje dat zich verder zet, gelukkig ben ik iedere namiddag thuis, met uitzondering van de dinsdagnamiddag, dus, ze zullen hier niet zo lang alleen moeten zitten, en het zal vermoedelijk allemaal prima verlopen.

Nu nog maar hopen dat het vlug wat warmer wordt, zodat er veel gewandeld kan worden, we kijken erg uit naar de zomer!!

Groetjes en likjes van Alba, Tobias en Pluche in Belgenland!

 

 

UK betting sites, view full information www.gbetting.co.uk bookamkers

Wij danken

  • Sponsor-Galguino
  • Sponsor-ThermoHeizung
  • Sponsor-EuroPremium

Wij Danken

  • Sponsor-DCM
  • Sponsor-Goormans
  • Sponsor-Doggyshop