Reisverslag Griet - Juni 2014

Geschreven door 3sens op . Gepost in Reisverslagen

FRONTIk ga op reis en neem mee ... niets ! ...
Maar kom terug met 6 hondjes.

Het begon allemaal ergens in mei, we plaatsten een vluchtoproep op onze Facebookpagina voor eind mei. Het werd juni en nog steeds geen reacties van mensen die terugkwamen vanuit Alicante en hondjes mee konden brengen.

En intussen kwamen er steeds meer plekjes vrij in opvang om de lieverds te kunnen ontvangen in België. Dus het werd dringend tijd om iets te ondernemen. Intussen had Anita me al gevraagd of ik het eventueel zag zitten in een trip naar Spanje, heen en weer in combinatie met een bezoek aan het asiel. Ik had nog slechts 2 vakantiedagen over voor dit jaar en zei oké, ik doe het nodige en vraag een dagje verlof aan, een weekje voor vertrek werd onze vlucht geboekt. Vertrek werd gepland op 20 juni.... Toen begon het spannend afwachten en aftellen.

Midden in de nacht om 3.30u werd ik opgehaald door Robin en mijn reisgenoot Anita. Om 6u gingen we de lucht in om dan enkele uren later te landen in Alicante. Daar toegekomen op zoek in de aankomsthal naar een logo, jaja, een treinlogo ;-)  We zagen taxi en buslogo staan maar geen trein ??? Toch maar even vragen dan. Een vriendelijke Spanjaard vertelde ons dat hier helemaal geen trein vertrok maar wel in Alicante stad. Dus bus genomen naar Alicante stad, 20 min. waren we onderweg, beetje gezien van de omgeving langsheen het strand en stukje doorheen de stad. De chauffeur had ons iemand aangewezen dat ook afstapte waar wij moesten zijn en die persoon wees ons dan de richting van het station aan. Allemaal heel erg behulpzaam. Het was een avontuur zeker als je bekijkt dat ik zelfs in België geen bus of trein neem ;-)

Aangekomen in't station op zoek naar loket, tickets kopen voor de trein om dan van de dame te horen, binnen 5 min vertrekt de trein op perron 10, dat werd rennen. Als 2 gekken door de hal om dan totaal uitgeput de trein op te springen en daar in de lach te schieten als 2 tienermeisjes. We hadden het gehaald, zaten net op onze plaats en de trein vertrok. Ondertussen sms'en met 't thuisfront over ons reilen en zeilen en dat we goed waren toegekomen. Dit werd een reis van bijna 2 uur op de trein, een 5-tal tussenstops en dan zouden we er zijn, het ging goed vooruit.  Verschillende landschappen kwamen we tegen, merendeels dor en verlaten. En dan denk je : als hier een hond moet ronddwalen, daar denk je niet graag aan maar het gebeurt wel. Op een gegeven moment een ietwat groener stuk en een meer, een meer waar meerdere watervogels vertoeven. Blijkbaar ook flamingo's, ik had er een vijftal gezien, waarop Anita zei : die leven hier toch niet ?! Ik twijfelde ook maar had ze zien staan op één poot, dus dacht echt wel aan een flamingo. De dag nadien kregen we bevestiging van de vrijwilliger die ons terug naar de luchthaven voerde. We hadden ze beide daar niet verwacht. De landschappen flitsten voorbij tegen een snelheid van 160km/u, het ging vlotjes. Intussen had Anita Mateo gecontacteerd, hij zou ons ophalen aan het station van Albacete. Wat een verwelkoming, één ding is zeker een warm persoon met een groot hart voor mens en dier.

Onderweg naar het asiel werd er honderduit gepraat tussen Anita en Mateo over hoeveel hondjes er nu zaten in het asiel en over hun toestand. Het Spaans vrij onbekend voor me, maar ik ving vrij veel woorden op waar ik wel weg mee wist, het Spaans gelijkt erg op Italiaans en ik begon stilletjes aan mee te volgen in het gesprek en vroeg Anita af en toe naar meer uitleg of ze vertaalde automatisch, wat het voor haar extra vermoeiend maakte, tenslotte was het voor haar ook weer even geleden en de eerste dag is het altijd weer wennen, de dag erna had je haar moeten horen ;-)

  • _DSC4174
  • _DSC4177
  • _DSC4182
  • _DSC4191
  • _DSC4198
  • _DSC4203
  • _DSC4206
  • _DSC4209
  • _DSC4219
  • _DSC4225
  • _DSC4229-collage
  • _DSC4232
  • _DSC4236
  • _DSC4239
  • _DSC4243
  • _DSC4246
  • _DSC4254
  • _DSC4256
  • _DSC4266
  • _DSC4271
  • _DSC4276
  • _DSC4285
  • _DSC4293
  • _DSC4297
  • _DSC4301
  • _DSC4316
  • _DSC4320
  • _DSC4321
  • _DSC4326

Aangekomen in het asiel werd het me al heel snel duidelijk, alles voor de hondjes en de katten die daar worden opgevangen. Enkele hondjes liepen ons tegemoet tot aan de poort en we wandelden binnen, ze kwamen al dadelijk om aandacht vragen. Even later kwam er een vrijwilligster met 2 mooie witte galgo pups, Blanco en Blanca, adembenemend mooi. Nog zo jong en al ter adoptie, ze verbleven bij deze dame in het opvanggezin.

Dan zijn we begonnen aan een rondgang door het asiel, er werd me al snel duidelijk dat er verschillende rassen en mix-rassen vertoefden maar de meerderheid waren toch wel zeker en vast Galgo's ... Jammer genoeg ! Anita vertelde dat Mateo sprak over een 200-tal honden momenteel, wat ik enorm veel vind maar het blijkt dat het nu rustiger is dan anders, de piekperiode ligt gewoonlijk in februari. Het einde van het jachtseizoen, dan ligt het aantal honden rond 400 à 500 honden. Ondanks het aantal wordt alles op alles gezet om elke hond die er is de nodige verzorging en aandacht te geven. Maar er zitten er te veel, sowieso... Nog steeds te veel !

Bij onze rondgang doorheen het asiel zijn we verschillende patio's binnengestapt, allemaal met een grote zeildoeken erboven om de hondjes te voorzien van de nodige schaduw. In hun binnenhokken uit beton is het opmerkelijk frisser. Telkens weer een verwelkoming : het lijkt net of ze allemaal willen zeggen : neem mij mee ! Likjes doorheen de omheining en eens je binnenstapt een hartverwarmende verwelkoming en vraag naar knuffels, telkens weer ! Bij groot en klein. We gaan verschillende patio's binnen om kennis te maken met de lieverdjes, één grote witte galgo besprong me letterlijk om me te omhelzen, zo lief allemaal. Het is enorm slikken want je zou ze wel allemaal mee willen nemen, maar weet dat het niet kan. Telkens weer die lieve smekende kopjes bekijken doet wel pijn, maar ze genieten van die moment dus zijn we gul met onze knuffels. Mateo gaat nog wat verder regelen voor het vertrek van de hondjes de dag nadien. Terwijl wandelen Anita en ik verder tussen de patio's, bij sommige pitbulls die er vertoeven kan je beter geen oogcontact zoeken, dat is snel duidelijk ! Ze werden gebruikt als gevechtshonden en zitten allemaal apart. Terwijl er dan toch anderen zijn die je een likje geven door de omheining en met hun staartje staan te zwaaien. De ene is dus al wat liever dan de andere...maar 'de mens' heeft hun karaktertjes verwoest, zoveel is duidelijk.

  • _DSC4162
  • _DSC4171
  • _DSC4269
  • _DSC4288 sepia tekst
  • _DSC4291
  • _DSC4292

Even tijd voor pauze en we genieten samen met wat vrijwilligers van het asiel van enkele tapas en de middagrust in de buurt, effe siësta dus. We ontmoeten hier ook Sole die met een schatje van een pupje langskomt... Iedereen direct verkocht door galgo pupje Antonio. Wat een schatje, hij verhuist van schoot naar schoot. Antonio heeft de nodige vaccinaties gekregen en er wordt overlegd om te proberen om hem de dag nadien mee te nemen op onze vlucht, we give it a try ! Fingers crossed ! Bélen opvangmama van Bella komt met Bella langs, ze staat op onze website en werd onlangs recht in de keel aangevallen door een andere hond, maar ze herstelt prima dus kan zeker en vast mee op het volgende vluchtje naar België. Ze heeft een fantastisch lief en zacht karakter, ons ruwharig Podenco meisje veroverde ook al snel onze harten. Zo lief!

Omstreeks 16u rijden we met Mateo naar de dierenartspraktijk van 'Arca de Noe' dat midden in het stadje Albacete ligt, de hondeneigenaars van de omgeving komen er langs met hun hondje of katje voor de nodige vaccinaties, operaties, medicatie,... Alles is voorhanden, op deze manier steunen ook deze mensen het asiel. De hondjes die we de dag nadien meenemen kwamen mee vanuit het asiel naar hier, zodanig dat ze een rustige nacht hier kunnen hebben voor hun vertrek. Tiffany, Tindra en Sequeta hun paspoortjes liggen reeds klaar. Daarna brengen we een bezoekje aan het hondenhotel van de vriendin van Mateo, zij zorgt in een prachtig uitgerust gebouw waar alles is wat de hondjes nodig hebben die hier op vakantie komen. Een groot terrein naast het gebouw waar ze lekker kunnen rennen en zich lekker kunnen uitleven, bovenaan zijn de slaapvertrekken en één grote speelruimte. De hondjes worden ook hier alweer in de watjes gelegd. Het is er fris vertoeven. Guilli en Spy logeren hier 2 nachtjes, zij kwamen van een opvanggezin en men wilde niet dat ze dan terug naar een asiel zouden moeten gaan om stress te vermijden, werden ze even hier geplaatst voor de vlucht vertrok. Dat was weer mooi geregeld, het was erg duidelijk want hun staartjes draaiden overuren.

Feli nam ons nadien mee op sleeptouw :-) ze reed met ons naar de zigeunerwijken, ik was er niet echt gerust in maar zij zwaaide naar alles en iedereen om hun vertrouwen te winnen. Ze vertelde ons dat de zigeuners alles afbraken waar ze in leefden, het was er één grote vuile boel. Ze nemen zelfs hun paarden en stieren mee naar binnen op die appartementen dus je kan je wel voorstellen hoe het eruit ziet. We ontdekken al snel enkele paarden aan een koord vastgebonden op't straat, een galgo vastgebonden en een Podenco die los ligt op straat, ik heb stiekem enkele foto's genomen en dan wijselijk m'n camera opgeborgen. Ze vertelde ons ook, als je wagen gestolen wordt kan je best hier eens komen kijken, de kans is groot dat je hem hier terugvindt. Feli en Anita stappen uit, ik ben er niet gerust en blijf bij mijn camera zitten met de autosleutels in m'n hand. Ze willen de galgo eens van dichterbij bekijken maar het diertje is zo bang van hen, waarop de zigeuner zegt ik zal m'n andere galgo eens halen,die ik al 12 jaar heb. Toch reeds 12 jaar en dan denk je ze zorgen er dan toch voor, maar het arme diertje zijn oren zaten vol met teken. Weer eens het bewijs dat ze er niet genoeg voor kunnen zorgen en als de kosten te groot worden... ??? Pffff, niet leuk ! Bij het buiten rijden van de zigeunerwijk zegt Feli terwijl ze stopt tegen Anita : ga je mee ?! Ik bekijk haar met vragende ogen, blijkt dat daar onderaan de brug kooien staan waar er soms honden in gedumpt worden. Dus ze wil voor de zekerheid effe checken, anders werden die meegenomen naar het asiel. Gelukkig zaten er geen in.

Nu reden we verder en gingen op zoek naar een racetrack waar galgo's racen voor geld, blijkt jammer genoeg nog steeds legaal te zijn. Er staat een bar, een stenen tribune doorboort met luchtgaten, de achterkant zijn allemaal hondenhokken. Waar de honden wachten terwijl de anderen honden racen en een haas achterna zitten. De racestrook zelf is 3km krijgen we te horen. De windhonden racen hier wel degelijk achter echte hazen, het bewijs ligt op de grond. Een afgerukte uitgedroogde staart van een haas ligt er. Ik gooi het terug op de grond, denk er verder liever niet over na en we rijden verder. Het wordt intussen avond en maken kennis met Llanos en haar dochtertje waar we ons nachtje zullen doorbrengen. We nemen een verkwikkende douche om nadien met enkele vrijwilligers tapas te gaan eten. Super lekker, gezellig maar we zijn moe en de dag nadien er vroeg uit om huiswaarts te keren. Omstreeks 23.30 vleien we ons neer in ons bedje, het was een lange dag...

  • _DSC4329
  • _DSC4336
  • _DSC4343
  • _DSC4350
  • _DSC4361
  • _DSC4364
  • _DSC4382

Tring tring, het is 5u en tijd om op te staan, wassen aankleden en dan let's hit the road. Mateo haalt ons op om 05.30, hij heeft Tindra en Segueta al bij zich en we rijden verder naar stadje om de rest op te halen. Onderweg komen we de opvangmama van Corina tegen, Tiffany wordt ook gebracht en ook Sole komt eraan met Galgo pup Antonio, de paspoortjes worden overhandigd. Nu nog wachten op de camionette met de 2 andere galgo's Guilli en Spy. Daar zijn ze dan, de andere voorzichtig bij in de camionette en we zijn klaar om door te rijden. Een trip van ongeveer 2u rijden naar de luchthaven, de zon komt op en de landschappen razen voorbij. Met pupje Antonio tussen ons in rijden we richting Alicante. Daar aangekomen geven we al de paspoortjes en onze papieren af, we worden ingecheckt maar voor pupje Antonio is nog geen bevestiging of hij mee kan. We hopen het zo... En wachten.... We informeren nogmaals en moeten blijven wachten... We worden heel erg lang aan't lijntje gehouden, intussen al de melding gekregen van 'boarding' en nog steeds geen nieuws ! We worden ongeduldig en worden plots naar een andere balie gestuurd waar we denken nog te moeten betalen voor Antonio zijn vlucht ! Hier krijgen we te horen, dat het een 'NO GO' wordt, teleurgesteld overhandigen we de pup terug aan de vrijwilliger van het asiel. Dan vertellen ze ons ook nog en als jullie nu niet rennen missen jullie je vlucht.  Met de andere 2 pupjes in de handbagage rennen we door de hal om snel door de douane te gaan. Pupjes moeten uit de zak en mee door de metaaldetector, wel tricky want het ijzeren leibandje moet even uit. Maar 'so far so good'. We mogen verder, maar dan wordt het pas een race tegen de klok. Één hele grote hal door, helemaal ten einde moeten we rechts om dan als gekken door de 'Tax Free' te rennen en continue 'perdon' 'perdon' te roepen om erdoor te kunnen. Met het idee dat we er dan bijna waren, maar nee hoor, nogmaals een grote hal. Anita roept tegen mij, ren jij al maar verder en houdt ze tegen, rush rush bijna geen adem meer kom ik toe aan de gate : met onze tickets in de lucht zwaai ik en roep de dames tegemoet : veintitrès. Naderhand lach je ermee, maar die moment niet echt. De dame vraagt komt er nog iemand, ik zeg haar ja : de dame die komt heeft nog 2 pups bij. Zij loopt Anita tegemoet, ik was intussen aan't uitblazen, letterlijk. Samen wandelen we het vliegtuig op waar tientallen ogen ons bekijken : je ziet hen denken, het was dus wachten op die 2. Helemaal bezweet maar we hebben het gehaald, Belgium here we come.

De landing wordt ingezet te Oostende, we zien de kustlijn en heel veel groen passeren, we landen vrij bruusk maar we zijn er ! Luid geklap en gejoel van de medereizigers, wij kijken naar elkander en zeggen, de hondjes in het ruim?! Maar alles blijkt in orde te zijn, onze GAE-vriendjes en nieuwe adoptanten wachten tot wij en de hondjes er zijn. Nu moeten we nog even de handen uit de mouwen steken, we geven de 2 pups aan de douanier, nu kunnen we de transportkooien op een kar plaatsen en mee verder rijden. 4 stuks worden binnengebracht en dan zien we iedereen weer. Er worden veel foto's genomen, terwijl we een onverwachte douanecontrole krijgen, de paspoortjes worden gecontroleerd, de vaccinaties, alles blijkt in orde te zijn, slechts één klein euvel, de chip van Guilli is niet meer leesbaar, soms gebeurt het door onbekende reden dat ze plots gedesactiveerd worden en niet meer leesbaar zijn, we worden gevraagd om 'n nieuwe te laten plaatsen, vermits de Rabies en andere vaccinaties allemaal in orde zijn, mag Guilli gelukkig mee met zijn nieuwe baasjes. De hondjes gaan mee naar buiten voor hun plasje en we nemen één voor één afscheid van iedereen, 4 van de 6 stuks mogen in één keer mee naar hun nieuwe 'gouden mandjes' voor Tiffany is ook reeds interesse maar zij moet nog heel even wachten voor'n huisbezoekje en dan kan ook zij snel naar haar nieuwe 'thuis'. Nog een trip van 2-tal uurtjes huiswaarts en 'home sweet home'.

Als laatste wil ik heel graag nog een woordje van dank plaatsen aan m'n metgezellin Anita. Dankzij jou mocht en kon ik mee dit avontuur beleven. Je was een fijne soms grappige reisgenoot, met het hart op de juiste plaats. Je werk achter de schermen ziet niet iedereen, maar ik weet gewoon dat je er alles aan doet om iedereen gelukkig te prijzen, de asielen en vooral de hondjes, de opvanggezinnen, de vrijwilligers die er nog zijn en verder gaan samen met jou naar de verdere toekomst. Het is niet evident met je fulltime job, je huishouden, je dochtertje, manlief en 2 schatten van honden, maar je doet enorm veel voor de organisatie, het wordt door anderen niet gezien, maar door de vrijwilligers wel. Een dikke welgemeende 'Dank je wel'.

Lieve groetjes,
Griet

 

UK betting sites, view full information www.gbetting.co.uk bookamkers

Wij danken

  • Sponsor-Galguino
  • Sponsor-ThermoHeizung
  • Sponsor-EuroPremium

Wij Danken

  • Sponsor-DCM
  • Sponsor-Goormans
  • Sponsor-Doggyshop